چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند
موج‌های پریشان تو را می‌شناسند

پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی
ریگ‌های بیابان تو را می‌شناسند

چـشـمـه هـاى خـروشان تو را مى شناسند
   مـوج هـاى پـریشـان تـو را مى شنـاسند
 
پـرسش تـشنـگـى را تـو آبـى ، جوابـى
   ریـگ هـاى بیابـان تـو را مى شنـاسـند
 
نام تو رخصت رویـش اسـت و طــراوت
   زین سـبـب بـرگ و باران تو را مى شناسند
 
از نشـابـور بـر مـوجـى از ( لا ) گذشتى
   اى كه امواج تـوفـان تـو را مى شنــاسـند
 
اینك اى خوب! فصـل غـریـبـى سـر آمـد
   چـون تمـام غـریـبـان تـو را مى شنـاسند
 
كاش من هم عـبور تــو را دیــده بــودم
   كـوچـه هـاى خـراسـان تو را مى شنـاسند